Pagina's

woensdag 2 mei 2012

vier op een rij, of kwartet?

Als jong meisje hoopte ik dat ik tenminste één dochter zou krijgen als ik later groot was. Het gekke was dat ik ervan overtuigd was dat ik alleen jongens zou krijgen. 6 intotaal..
Gelukkig bepalen we zelf niet wat het zal zijn, en ben ik inmiddels gezegend met 4 prachtige dochters!
Onze oudste is 11, de jongste 4 en de meiden ertussen zijn 9 en 6.
dit is een oude foto..
Wanneer ze naast elkaar staan, is het echt een gelijkmatige verdeling van lengte. Heel grappig om te zien.
Ik krijg heel regelmatig te horen dat ik zulke geweldige meiden heb, en daar ben ik best wel heel trots op.
Tóch is het ook wel eens heel moeilijk. Achter de voordeur is het namelijk helemaal niet zo geweldig als het allemaal lijkt.
Onze oudste heeft ADHD en onze tweede heeft PDD-NOS. niet iets waar je met Jan en alleman over doorspreekt. het voelt wel eens heel eenzaam om deze meiden op te voeden en van ze wakker te liggen.
Toch probeer ik steeds hun talenten en gaven te zien, en die hebben ze zeker. Ze kunnen prachtig zingen (meestal meerstemmig) en zijn heel goed in communiceren.
4 keer een mooi meisje, 4 keer een sterk willetje, 4 keer een hoog stemmetje, 4 keer leren met eigen mogelijkheden en beperkingen. Kwartet of vier op een rij!
Ik ben een gezegend mens. Een trotse moeder. Maar ook onzeker over de toekomst.
4 keer handen gevouwen...

dinsdag 1 mei 2012

samen spelen, samen bepalen

Vanmorgen zat ik me te verbazen over het spel van onze jongste twee dochters (4 en 6). Ze waren samen met de barbies aan het spelen. "Ik was verdrietig, en jij zei: 'hee wat is er?"  jongste heel gehoorzaam: "hee, wat is er ben je verdrietig?" Oudste knikt met har eigen hoofd en hupst haar barbie een paar stappen naar voren."ja want mijn moeder is dood. En toen zei jij: 'aaa, wat zielig, je mag wel bij mij wonen." Jongste: "aaa, wat zielig, je mag wel bij mij wonen...Ik werd je nieuwe moeder en ik maakte een kamer voor jou." Ze voegt de daad bij het woord. "Jij zei: mooie kamer mam." Oudste: "mooie kamer man!" -"mammmm!" Ze giechelen om die verspreking en spelen verder waarbij ze elkaar de woorden letterlijk in de mond leggen.

Dat zou ik ook wel willen besloot ik onder het afwassen.
Dan kom ik ergens en dan zeg ik ineens tegen degene die bij mij is: "Jij zei: Hee hoe gaat het met je?" de Ander heel gehoorzaam: "hee hoe gaat het met je?" Ik weer: "ik heb het druk, en ik ben moe van alles wat moet.  En toen zei jij: Wat vervelend voor je." De ander: "wat vervelend voor je. kan ik iets voor je doen misschien? Toen zei jij: nee dat hoeft niet hoor."
Hoooo, dáár gaat het al mis. Als de ander dan ook gaat bepalen wat ik terug moet zeggen dan liever niet!
En toen schreven jullie: Leuk stukje Loïs!

dinsdag 24 april 2012

Het is mooi om samen met je gezin feestdagen te vieren. De afgelopen tijd hebben we samen van pasen genoten, en binnenkort volgen hemelvaart en pinsteren.
Een paar jaar geleden heb ik toen iets gemaakt, waarvan ik nu niet meer weet waar het idee vandaan kwam. Het idee is dus niet van mijzelf, maar de uitvoering wel.
Met hemelvaart hebben we een wolk aan de lamp boven de keukentafel gehangen. We lazen daarbij het verhaal van hemelvaart. Een wolk onttrok Jezus aan hun oog. Maar niet voordat Hij had beloofd de Trooster te sturen.
De Heilige Geest is inderdaad gekomen om ons te heiligen van binnenuit. Dat is lastig om aan kinderen goed uit te leggen. Daarom had ik kaartjes aan de wolk vastgemaakt met daarop de "vruchten van de Geest" : *liefde, *blijdschap, * vrede, * geduld, *vriendelijkheid, * goedheid, *trouw, *zachtmoedigheid, * zelfbeheersing.
Er zitten tien dagen tussen hemelvaart en pinksteren en iedere dag lieten wij één van onze kinderen een kaartje van de wolk afhalen (ik had ze eerst met touwtjes bevestigd, en daarna boven op de wolk gelegd).
Iedere dag stonden we bij één van de gaven van de Geest stil.
Dat is mooi om te doen, want als het dan pinksteren is, snappen de kinderen ook waarom Hij Trooster genoemd wordt. Na dat Jezus is weggegaan zijn we niet alleen achtergebleven! De Geest en gezindheid van Christus woont binnen in ons en wil ons geloof versterken. Als je dan bij jezelf zwakheid ziet, mag je de Geest vragen om kracht, en wanneer je merkt dat je snel ongeduldig bent, kun je pleiten op de gave van geduld...



Ik deel het idee nu vast, zodat jullie het eventueel ook kunnen gebruiken.

dyscalculie

Geef me letters, dan maak ik een verhaal
geef me metrum dan maak ik een gedicht
geef me verf dan schilder ik een zaal
potloden dan teken ik je gezicht
Geef me kant dan knutsel ik een strik
geef me tekst dan speel ik zo een stuk
geef me zon dan dans en dartel ik
of regen dan voel ik nat geluk

Maar geef me alstjeblieft geen cijfers
cijfers schoppen alles in de war
met cijfers wordt het enkel oorlog
cijfertjes zijn koud en star
geef me geen getallen, géén
en geen nummertjes niet één
ik kan van alles wel wat maken
maar met cijfers..heb je mij alleen...

maandag 23 april 2012

schilderen

een poos geleden, leek het me leuk om te leren schilderen. Tekenen, dat kon ik al redelijk, maar schilderen is toch weer heel wat anders. Ik had al geëxperimenteerd met het aquarelleren van bloemen. Maar omdat ik gek ben op gezichten wilde ik graag leren portretschilderen. dus ik ging op schilderles en mijn eerste schilderij maakte ik n.a.v het schilderijk "zoeken" van Dinie Boogaard. U ziet het hier boven.

Ik had absoluut de smaak te pakken en wilde méér! Dus weer een schilderij nageschilderd en tegelijk mijn eigen versie van gemaakt. Ook dit schilderij is nav "zoeken" van dinie boogaard.

Toen dacht ik: dat kan ik ook! Ik pakte een mooie foto van onze tweede dochter en maakte dit schilderij. Voor de kritische kijker is hier duidelijk een ander aan het werk, en is dit dus niet nageschilderd van een schilderij. Dit is mijn handschrift zeg maar. Ik ben zelf meer van de details dan Dinie Boogaard.

Maar, nog altijd waren de schilderijen nágeschilderd. dan weer van een foto, dan weer van een ander plaatje. Dus: grenzen zijn er om verlegd te worden ;-)
Dit schilderij heb ik helemaal uit mijn hoofd gemaakt. Het is niet persé het mooiste schilderij, maar ik ben er mega trots op!

Als laatste kan dit schilderij niet ontbreken. Hier heb ik ook een foto nageschilderd en er mijn eigen draai aangegeven. op de foto heeft mijn zus Elianne, onze tweede dochter op d'r nek. Maar ja, wij hebben 4 dochters en nummer twee was al eens eerder geschilderd. Dus heb ik besloten hun 4 gezichtjes te bundelen in één kinderkoppie. Naar mijn idee is dat gelukt. Het kindje heeft van allemaal wat, en is écht mijn kindje, maar wie?

Dat was het weer voor vandaag. Leuk om even te delen.

vrijdag 20 april 2012

gebed om geloof

Ik wilde dat ik op uw schoot mocht klimmen

Want ik ben angstig en ook ongerust
Mijn schuld bestaat uit donkere lange schimmen
Die ik misschien wel koester onbewust

Ik wil al zolang heel de waarheid weten

Maar heel de waarheid lijkt te groot voor mij

Steeds lijken er weer flarden van vergeten
En telkens komen er weer dingen bij

Ik weet dat ik uw liefde niet kan kopen
Omdat die er al was voor ik bestond
Al blijf ik steeds op uw genade hopen
De Satan strooit met twijfels in het rond

O mag ik in uw vaderogen kijken?
Heer laat mij weten wat U van mij vindt
Al kan ik zelf de hemel niet bereiken
En voel ik mij verweesd en onbemind

U bent de weg de waarheid en het leven
U bent het levend water, levend brood
Aan u wil ik mijn hele toekomst geven
Ik ben van U in leven en in dood

Vergeef mij Heer mijn onmacht, onvermogen
Ik ben verloren als U mij niet red
Heb medelijden Heer, heb mededogen
Want U bent de vervulling van de wet

Al schrijvend ben ik op uw schoot geklommen
En luisterend nam U mij bij de hand:

Stil maar mijn kind, Ik heb al overwonnen

Ik maakte jou tot eeuwig bloedverwant!


Zou ik dan nog mijn rust niet kunnen vinden?
Voorzichtig aan kruip ik weer uit mijn schulp
Heer ik geloof, maar zóveel kan verblinden
Kom alstublieft mijn ongeloof te hulp!

Loïs Lessom

vrijdag 13 april 2012

5e dochter

sinds pasen hebben wij een 5e dochter erbij. Ik Heb haar niet gedragen, en zelfs nog nooit gezien, maar tóch mogen wij een kleine bijdrage aan haar leven geven.
Ze heet Nelly en woont in Bolivia. Stichting Compassion heeft ons bij elkaar gebracht. figuurlijk dan, want zij weet nog niks. binnen twee weken krijgt ze te horen dat ze sponsor ouders heeft en dan kan onze steun en correspondentie gaan beginnen.
Heel leuk om op deze manier mee te werken aan Gods plan met haar leven.
Ik ben een dankbare moeder van 5 dochters!