facebook

Hier is mijn leven

ik kijk 

en vergelijk me suf

in schoonheid in talent

ik voel me ongekend

en  ken ook jou niet

tot mijn spijt

want wat is hier realiteit?

wat lach jij mooi op facebook

ik kijk

want tegelijk

 zet jij een anonieme sneer

onder een ander neer

waarna je lachend Jezus prijst 

en testjes doet

wat of jouw naam betekent

En jij daar in die donkerte

je huilt nog steeds alleen

scrolt overal dan nog een keer 

doorheen

klontert mascara over je wangen

en blijft maar verlangen 

naar echt

wat is iedereen schijnheilig

in gevecht

ik kijk

en sla mijn ogen neer

O Heer

wat heb ik nog te geven?

hier is mijn echte leven

maak het nieuw

het is zo oud al

zo versleten

van alles zien

en nog steeds niets weten

Loïs

het is oké om mij te zijn

Heel langzaam kruip ik door de pijn
en hoor heel zacht mijn bange stem:
"het is oké om mij te zijn
en ik ben zéér geliefd door Hém"

De angstige verkenningstocht
duurt langer dan ik had gewild
na elke bocht komt nóg een bocht
en ik kalmeer mezelf nu mild

'toe maar, ontdek maar wie je bent
zo lang mocht jij er al niet zijn'
Maar Hij heeft mij het eerst herkent
legde zijn hand toen op de pijn.

de grot is steeds een spiegelwand
die confronteert en reflecteert
maar dit hier is geen niemandsland
dit land wordt nu gerespecteerd

want hier is 'ik' en hier is 'mij'
hier is wat altijd al mocht zijn
en in de spiegel zie ik: hee
hier kruipen we nu met z'n twee

de grote ik, de kleine mij
zij houd zich heel goed vast aan mij
en ik herhaal steeds het refrein:
'het is oké om mij te zijn!"


Lois/

op Weg

Gedachteloos verdwaal ik in

de puinhoop van gedachten

die ik liever hier laat liggen

maar die zelf niet willen wachten

wat ik wil is niet belangrijk

en mijn stem die telt niet mee

zonder woorden word ik waaghals

en ik leef van lieverlee

zoekend naar de strooisels staar ik

naar de lege, lege grond

waar ik ooit zo dapper durfde

houd ik mijn vermoeide mond

de Weg is nog onder mijn voeten

misschien vreemd, maar niet meer kwijt

zuchtend zoek ik nieuwe zinnen

als een blinde tikt de tijd

en vindt de weg, zonder mijn ogen.

Stom en blind ben ik, niet doof

word ik naar het Woord gezogen

hoor ik waar ik in geloof

zachtjes zucht de laatste angst weg

dwalen is zo’n duivels ding

dromen wil ik, doen en dromen

leven als een volgeling

Loïs

met je mondje vooraan

Ben jij net als ik?

Altijd met je mond vooraan..

dingen zomaar zeggen

zonder stil te staan

bij: of jij wel het antwoord hebt

of jij alles weet

ben jij net als ik...

dat je écht luisteren vergeet?

****

Soms moet je leren zwijgen. 

Een wachter voor je mond, 

niet spreken zonder grond

maar eerst weer adem krijgen

eerst ontdekken wie je bent

voordat je het antwoord kent

sluit je lippen deze dag

kijk! en ruik en proef en leer..

nee, geen woorden deze keer

wees maar even stil

en wacht

Loïs

vragen

Vragen

Er zitten enkel vragen in mijn hoofd

alleen maar vragen die geen antwoord kennen

vragen van hun tederheid beroofd

vragen die niet aan de waarheid kunnen wennen

vragen die je eigenlijk niet kunt vragen

vragen die zo slecht zijn te verdragen

vragen die nog hangen in de lucht

als je voor het antwoord bent gevlucht

al die vragen

zagen 

al dagen

door mijn hoofd

hebben mij

van mijn rust beroofd

vergeefse hoop

vergeefse hoop

ik weet nog goed hoe eens de vogels zongen

ik droomde ooit, die droom is stuk gesprongen

en hoe ik ook probeer om alle scherven

in één te zetten en opnieuw te verven

te meer ik hap naar lucht voor lege longen

geef mij dan íets, al zijn het loze woorden

een echo van de vogels die ik hoorde

wát is een mens als hij niet durft te hopen

op nieuwe dingen, en als hij de knopen

niet kan ontwarren? Dan is hij verloren!

Loïs

Immanuël (God met ons)

beschaamd vraag ik me af

wat zijn we toch vertederd?

God heeft zich zó vernederd

Hij kwam voor dood en graf

Dat kleine kind was groot

en als we dat niet leren

wat valt er dan te vieren?

Hij overwon de dood!

waar is toch ons ontzag?

we kunnen echt niet verder

zonder die grote redder

die ons verlossing bracht

laten wij met ons feest

de Here niet beschamen

maar zeg gelovig: Amen

God is bij ons geweest!

Loïs

psalm van Loïs

Treed aan, de stemmen moeten zwijgen
ik ben uw kind, mijn hart is uw paleis
de vijand lijkt niet klein te krijgen
maar u bent machtiger dan Hij

Wie is de koning in mijn leven?
Is dat de duivel die met leugens strooit
of is dat God die wil vergeven
zodat mijn koude hart ontdooit?

Laat duizend mannen voor mij strijden
tienduizend mannen om mij heen gaan staan
Heer Jezus kom mij zélf bevrijden
slechts voor de glorie van uw naam

wanneer de storm weer zal bedaren
de zon schijnt op mijn afgemat gezicht
geef dat ik dan toch nog kan stralen
en kan getuigen van uw Licht

wie is de koning in mijn leven?
mijn koning en mijn helper is de Heer
treed op, en wil mij inzicht geven
bestraf de golven van mijn meer

en wanneer ik u mag ontmoeten
dan zet u alle nare dingen recht
wil mij met milde blik begroeten
zegt: goed gedaan getrouwe knecht!

binnen

Ik voel me verloren

Bevroren

Ik kan niet ontdooien

Ik struikel steeds over het zoete en mooie

En hoop dat de pijn

Zal verdwijnen

En plaats maakt voor dromen

Van wat nog kan komen

Maar dromen zijn zoet

En ik wil liever bitter dan goed

Ik wil me bewijzen

En eisen

Dat ik kan genieten

Van wat men niet ziet en

Wat toch diep verborgen

Gevangen zit

Dat kostbare binnen

Wat niet weet waar en hoe

En wanneer te beginnen

Dus blijf ik bevroren

En koud observeren

Het tij wil niet keren

Maar veilig alleen

Ongezien blijven leren

Hoe mensen niet zien wat onzichtbaar is

huilen..

Dit is er dan zo één

zo'n dag dat ik moet huilen

van alles en van niets

en zomaar overal

Ik ben er aan begonnen

nu moet ik hem voltooien

maar 'k zou wel willen gooien

en smijten, schoppen, slaan

ik zou wel willen gillen

en heel hard willen schreeuwen

ik zou wel willen huilen

maar niemand kijkt me aan

dit is er dus zo één

zo'n dag dat ik moet huilen

ik zou het moeten kunnen...

..en zomaar overal

Loïs

een stem

Ik klaag hier aan mijn moordenaar

Want ja ik ben vermoord

En niemand in de hele wereld

Heeft mijn stem gehoord

Niemand dacht dat ik iemand was

K was slechts een klompje cellen

Maar schepper, die mijn rechter bent

Ik kom het U vertellen

Ik vraag u om een goed proces

Rechtvaardigheid en wraak

Want ik ben niet de enige

’t gebeurt nog altijd vaak

U wilde mij, u vormde mij

Maar ‘k zag geen levenslicht

Het was gewoon een handeling

Die ‘even’ werd verricht

Ik kreeg geen liefde, geen bestaan

Ik kreeg geen  ouders en geen naam

Ik kreeg  alleen een diepe zucht

Van mensen innig opgelucht

Dat ik verdwenen was

Ik was een bloem nog in de knop

En U nam mij in liefde op

U plaatst mij hoog boven hen uit

En geeft mijn pijn een nieuw geluid

Straks horen ze mij pas

Ik klaag hier aan mijn moordenaar

Al was hij in een half uur klaar

Ontsmette hij zijn handen toen

En vroeg hij met gespeeld fatsoen

Of’t meegevallen was…

Loïs

voor dejarige

Dag lieve kleine schattebout
nu ben je al weer acht jaar oud
wat heerlijk om je "mam" te zijn
o bleef je nog maar héél lang klein

 Soms hebben we de grootste lol
soms zitten onze hoofden vol
met stomme add-igheid
maar jij bent tóch mijn lieve meid

 Je lijkt op mij, dat is te zien
en da's niet altijd fijn misschien
maar net als ik ben jij Gods kind
ik denk dat ik dat het mooiste vind

Ik kijk terug..waar blijft de tijd?
jij kijkt vooruit da's goed mijn meid
Kijk maar naar al het moois wat komt
tot alle onrust eens verstomd

fijne verjaardag schat!

in mijn midden

Geef mij uw liefde voor mensen Heer Jezus

uw ogen om mensen te zien als ze zijn

uw handen om zacht op een schouder te leggen

uw stem wanneer woorden zo moeilijk zijn

Geef mij uw liefde voor God Here Jezus

uw toewijding die alles anders maakt

uw wijsheid en trouw en uw eeuwige liefde

die steeds de kern van het leven raakt

Leer mij volharden standvastig, maar nederig

steeds weer opnieuw de minste te zijn

en zet een wacht voor mijn zondige lippen

want heer, wat daaruit komt, dat maakt mij onrein

Ik heb een Trooster en leidsman nodig

zelf loop ik steeds weer die andere weg

schrijf steeds uw wet in mijn hart en bevrijd mij

zodat ik mijn leven in Uw handen leg

Dat is mijn bede, ik blijf het u bidden

ik ben maar alleen hier, maar wees in mijn midden!

Loïs

droogte

Ik heb zo'n zin in huilen

gewoon omdat het kan

een hele grote oceaan 

waarin ik zwemmen kan

maar ik houd droge ogen

er is iets met mij mis

ik voel me net als een woestijn

waar geen oase is

Mijn hele lijf wil schreeuwen

toch zing ik en ik lach

al zeg ik stil tegen mezelf

dat ik best schreeuwen mag

De zon komt niet naar binnen

mijn handen zijn zo koud

Ik heb alleen maar zinnen

omdat ik daarvan houd

Ik wou dat ik kon zwijgen

geen woorden..éven niet

alleen maar heel hard huilen

om wat geen mens nog ziet

als die moordenaar ben ik

Als die moordenaar ben ik

Het kruis wordt voor u opgericht

en vastgespijkerd lijdt u aan mijn zonden

voor mijn gebreken word u vastgebonden

tussen ons, die als grote criminelen

genade als een dubbeltje verspelen

en spugen in uw bloedend Godsgezicht

"kom van het kruis, o koning van de joden"

Is dat de Redder? hopeloos verloren?

Maar in mij wordt nu nieuwe hoop geboren

wanneer u Heer, genadig als u bent

in mij hier naast u toch een kind herkend

voor mij alleen wilt u zich laten doden

Ik weet dat u de Redder bent

die al mijn stille zonden kent

wilt u straks aan mij denken als u schittert in uw macht

en u zegt: kind, nog deze dag

ben jij met mij in't paradijs

ik heb het al volbracht

Loïs

voor een broer

Ik heb van je gedroomd vannacht

bewonderde je teken

maar plotseling kwam de zwarte macht

en zag ik het verbleken

Nu zie ik niet meer wie je bent

je hebt je van mij afgewend

mij niet meer aangekeken

Mijn knieën zijn kapot gegaan

mijn stem is slechts gefluister

Ik smeek om Licht, om helder Licht

maar om mij blijft het duister

omdat de angst geen liefde kent

heb ik mij van je afgewend

zodat ik niet meer luister

Ik weet dat jij het teken draagt

en dus zijn we verbonden

je bent een broer die steeds weer vraagt:

wanneer wordt ik gevonden?

Ben ik niet net zo slecht als jij

kom ik mijn hoogmoed ooit voorbij

en los van al mijn zonden?

Ik heb je lief, zo innig lief

ach wil je toch niet komen?

Want Hij die voor de zonden stierf 

heeft het duister weggenomen

keer toch je eenzame gezicht

weer naar het echte levenslicht

dat je wil overstromen

Loïs

Redding

Heer wees mijn ark op aarde  (gen. 6: 14)
het onrecht is zó groot  (gen.6)
En laat mij dan uw Noach zijn  (gen.6: 8&9)
Uw zoon mijn reddingsboot

De mens is diep gezonken (gen 6, matth 24:36&39)
in trots en eigenwaan
toch heeft uw stem geklonken  (matth16:5, Marc9:7)
toch wilt u verder gaan  (Joh,3:16)

U geeft één naam, één waarheid
Eén die niet ondergaat  (Marc 6:49,50)
ik wil in Hém zijn als u toornt  (Joh. 15:3,6,9)
u bent mijn toeverlaat

Ik bén jouw ark op aarde
de rots van wie jij spreekt  (ps.90:1, ps91:1-7)
maar kind, realiseer je wel
dat daarin 't roer ontbreekt:

Je moet je overgeven
met heel je hart en ziel    (spr.3:5)
dan kun je overleven
met die kapotte hiel  ( gen.3:15)

Al ga je door het water
het overspoelt je niet  ( jes.43:2)
wanneer je in je Redder blijft
de redding die Ik bied

Loïs

genade tijd

Dit is de nieuwe tijd, ik weet het 
steeds loop ik ertegen aan 
jij het jouwe ik het mijne 
en respectvol samengaan 

Ieder heeft een eigen waarheid 
val elkaar er niet op aan 
ik blijf liever veilig eenzaam 
dan dat ik moet openstaan 

Vind je eigen wiel uit, loop maar 
eenzaam in de kudde mee 
Doe vooral je ding ik snap het 
nergens klinkt meer stop en nee 

Je hebt het recht op dood, dus leef maar 
tot jóuw keus het eind bepaalt 
't is jouw geluk, het is jouw wijsheid 
éigenwijsheid duur betaald 

Geen betutteling, ze willen 
dat we ergens zijn begrenst 
maar wij willen kunnen nemen 
wat wij steeds hebben gewenst 

Wat jij doet, dat moet jij weten 
oorlog is de schuld van God 
die wij snel willen vergeten 
wat gebeurd bepaalt het lot 

ik weet wie lacht 
ik kan hem hóren 
ik zie zo scherp de leugens staan 
tussen alle regels lees je 
hoe het mensen zal vergaan 
die die leugen binnendrinken 
het vergif als voeding zien 
Jezus christus wees genadig 
er is nog even tijd misschien 

Loïs

jaarwisseling

Dit is dan weer een einde

En ook een nieuw begin

Er is geen grens te trekken

Je loopt er zomaar in

Het maakt me soms weemoedig

En licht melancholiek

Dan voel ik me niet moedig

Maar angstig  in paniek

Maar in die dolle drukte

Van vuurwerk en de tijd

Houd ik zijn hand krampachtig vast

En raakt Hij mij niet kwijt

En langs zijn sterke vaderarm

Glijd dan mijn blik omhoog

En zie ik dat Hij naar me kijkt

Hij heeft me in het oog

En samen kijken we naar ’t licht

En in mij wordt het stil

Wat er nu ook nog komen gaat

’t gaat nooit buiten zijn wil

niet oud

kleine nieuwe weggetjes 

sieren je gezicht

groeiend naar het Licht

Je bent niet oud

niet in die zin

want straks is er een nieuw begin

en zal je nieuw zijn

splinternieuw

Toch zijn de jaren

o zo gauw

aan je voorbij gegleden

hoe vaak heb je gebeden

en hoe vaak kreeg je kracht

nog veel meer dan verwacht

Ik volg die kleine weggetjes

van lachen en van huilen

en zie dat je kon schuilen

's nachts en overdag

Je bent niet oud

niet in die zin

want straks is er een nieuw begin

en zal je nieuw zijn

splinternieuw

Daar zit jouw vrede in

Loïs