strijd

Ik weet dat ik heel dicht bij u moet blijven
omdat ik anders dingen ruïneer
maar in mij zit een valse slavendrijver
en hij gaat nu zó tegen mij te keer

ik weet dat ik het goede pad moet lopen
voetje voor voetje in het juiste spoor
en dat ik dan op úw geluk mag hopen
maar binnen dramt de duivel dingen door

ik vecht niet tegen alledaagse dingen
ik voel van alles waar ik bang voor ben
en als ik dan probeer om maar te zingen
dan stokt het in mijn keel, dan zit het klem

ik doe, wat u gezegd heeft te vermijden
en in mij jammert het, want ik wil méér
o grote God kom mij hiervan bevrijden
verstoot de boze en wordt weer mijn Heer.

het is oké om mij te zijn

Heel langzaam kruip ik door de pijn
en hoor heel zacht mijn bange stem:
"het is oké om mij te zijn
en ik ben zéér geliefd door Hém"

De angstige verkenningstocht
duurt langer dan ik had gewild
na elke bocht komt nóg een bocht
en ik kalmeer mezelf nu mild

'toe maar, ontdek maar wie je bent
zo lang mocht jij er al niet zijn'
Maar Hij heeft mij het eerst herkent
legde zijn hand toen op de pijn.

de grot is steeds een spiegelwand
die confronteert en reflecteert
maar dit hier is geen niemandsland
dit land wordt nu gerespecteerd

want hier is 'ik' en hier is 'mij'
hier is wat altijd al mocht zijn
en in de spiegel zie ik: hee
hier kruipen we nu met z'n twee

de grote ik, de kleine mij
zij houd zich heel goed vast aan mij
en ik herhaal steeds het refrein:
'het is oké om mij te zijn!"


Lois/

op Weg

Gedachteloos verdwaal ik in

de puinhoop van gedachten

die ik liever hier laat liggen

maar die zelf niet willen wachten

wat ik wil is niet belangrijk

en mijn stem die telt niet mee

zonder woorden word ik waaghals

en ik leef van lieverlee

zoekend naar de strooisels staar ik

naar de lege, lege grond

waar ik ooit zo dapper durfde

houd ik mijn vermoeide mond

de Weg is nog onder mijn voeten

misschien vreemd, maar niet meer kwijt

zuchtend zoek ik nieuwe zinnen

als een blinde tikt de tijd

en vindt de weg, zonder mijn ogen.

Stom en blind ben ik, niet doof

word ik naar het Woord gezogen

hoor ik waar ik in geloof

zachtjes zucht de laatste angst weg

dwalen is zo’n duivels ding

dromen wil ik, doen en dromen

leven als een volgeling

Loïs

leef! (ondanks alles)

je hoopt een stem te horen
die zegt: kom maar bij mij
hier kun je heerlijk huilen
het geeft niet, voel je vrij

Je hoopt een hand te voelen
die t even lichter maakt,
bemoedigend aanwezig,
te worden aangeraakt

maar mensen zijn maar mensen
en net zo dom als jij
ze weten niet van wensen
ze lopen zo voorbij

maar hoho niet zo haastig
dit is het einde niet
Er is wel Iemand anders
die weet van je verdriet

Zijn stem klinkt in de stilte
zijn hand voelt als de wind
Hij vangt de kleinste tranen
jij bent zijn lieve kind

Je beukt met al je vragen
je vuisten op zijn borst
en schreeuwt dat Hij niet luistert
niet ziet wat jij nu torst

Hij strijkt je langs je haren
trekt jou tegen zich aan
en wacht tot jij bent uitgeraasd
en bent gestopt met slaan

en dwars door al je snikken
klinkt dan zijn stille stem
die je eerst niet leek te horen
maar plotseling hoor je hem:

Ik ken je, ik ben bij je
kom maar, kom maar bij mij
hier kun je heerlijk huilen
het geeft niet, voel je vrij

wat weet jij van het leven?
heb jij een mens bedacht?
kun jij een ander geven
waar diegene op wacht?

Wees stil, erken mijn leiding
laat los, geef terug aan mij

en voel mijn handen onder je

leef! leef! ja leef voor mij!

met je mondje vooraan

Ben jij net als ik?

Altijd met je mond vooraan..

dingen zomaar zeggen

zonder stil te staan

bij: of jij wel het antwoord hebt

of jij alles weet

ben jij net als ik...

dat je écht luisteren vergeet?

****

Soms moet je leren zwijgen. 

Een wachter voor je mond, 

niet spreken zonder grond

maar eerst weer adem krijgen

eerst ontdekken wie je bent

voordat je het antwoord kent

sluit je lippen deze dag

kijk! en ruik en proef en leer..

nee, geen woorden deze keer

wees maar even stil

en wacht

Loïs

vragen

Vragen

Er zitten enkel vragen in mijn hoofd

alleen maar vragen die geen antwoord kennen

vragen van hun tederheid beroofd

vragen die niet aan de waarheid kunnen wennen

vragen die je eigenlijk niet kunt vragen

vragen die zo slecht zijn te verdragen

vragen die nog hangen in de lucht

als je voor het antwoord bent gevlucht

al die vragen

zagen 

al dagen

door mijn hoofd

hebben mij

van mijn rust beroofd

liedteksten en flarden van gedachten...

Het is voor ons een moeilijke en spannende tijd geweest. En eigenlijk is het nog niet voorbij.
Maar in deze tijd komt er iets boven water wat ik veel te vaak negeer.
God heeft mij een troost gegeven die ik mag gebruiken in tijden die zwaar zijn. Hij geeft mij liedteksten in mijn hoofd. Soms Engels talig zelfs!! en ik ben echt niet enorm goed in Engels. Maar soms ook gewoon in het Nederlands.
 Vandaag wil ik de nieuwste tekst met jullie delen. Gewoon omdat deze tekst denk ik meer zegt dan alle andere woorden die ik erbij kan verzinnen.
liefs Loïs

I'm feeling so vulnerable 

when my dress is halfway down

but the docter wants to know 

if there is anything to be found

in this aching body

that, i know, is just for rent

it is sending me a message

that we try to understand:

this life is tamporary

but we kling to it as glue

there's so much to discover

there is so much to pursue

but walking the hospital hall

feeling o so tired and small

i am, waiting ready to fall

in the arms of Jesus..

We are so vulnerable

when our walls are tumbling down

affraight of who we are, 

what kind of truth there might be found

and our lives are empty

so we fill them up with pride

But the message that He sends us

is to surrender, not to hide

this live is temporary

when this live is all we know

and it is really hurting

that we have to let it go

but walking the hospital hall

feeling week and vulnerable

we are finally ready to fall 

in the arms of Jesus

so fall

fall

there's a promiss he gives to all

if you surrender all

you will be remade whole

This life is temporary

but the comfort that he gives

that who so ever believes in him

lives

onder de korenmaat??

Ik voel het vuur, maar laat me steeds weer blussen

En denk aan andere dingen ondertussen

Ik doe gewoon weer water bij de wijn

Omdat ik niet zo “fanatiek” moet zijn

Omdat ik steeds op anderen blijf wachten

Omdat ik steeds vertrouw op eigen krachten

En ik verschuil me achter zoveel domme dingen

Mijn God ik hoor bij alle zwakkelingen

Ik sta in brand maar laat mijn lamp weer doven

Ik haal mijn schatten toch weer op van boven

Omdat het lijkt of niemand hier wil ‘branden’:

“we hoeven niet te gaan naar alle landen,

We hoeven niet te preken aan de volken”

In en mij blijft de onrust almaar kolken.

Ik wéét  Heer, dat ik ongehoorzaam ben

Omdat ik in mijn hart uw opdracht ken.

Er brandt nog slechts een vonkje aan de lont

Heer leg de juiste woorden in mijn mond!

stilte

Mijn ziel is stil, ik heb gewoon geen woorden
het is de angst en ook het diep ontzag
het zijn de felle woorden die we hoorden
de vele bloemen op die hete dag
het zijn de tranen voor de onbekenden
die nu bekend zijn liggend in het veld
het zijn de ogen die zich steeds afwenden
terwijl het dan de oren wordt verteld..

waar bent U God, ik wil u echt vertrouwen
maar bijna wordt dit leven mij teveel
ik zie zovelen vluchten, mensen rouwen
de onmacht grijpt me steeds weer naar de keel

de knuffels in het veld als stille aanklacht
verdrijven mijn gevoel van 't komt wel goed
door oorlogsdreiging en door alle aandacht
weet ik niet meer hoe ik nog bidden moet

mijn ziel is stil,
de stilte is nu veilig
de stilte van mijn hart heel dicht bij u

want U bent God
en U alleen bent heilig
omgeef mij, omgeef alle mensen nu.

40 dagen, dag 40

wat staat ons nu te doen?

ik wil geen rustdag houden

wie kan met goed fatsoen

nu zeggen dat dat helpt?

Ik zit op hete kolen

vol ongeloof en woede

verstoken van het goede

door tranen overstelpt

wanneer de dag straks aanbreekt

wil jij dan met me meegaan

ik kan dat niet alleen aan

zeg alsjeblieft geen nee

wat heb je daar te zoeken?

hij ligt al in de doeken!

Ik wil het weer opnieuw doen

niet gauw gauw zoals eerder

we doen het met fatsoen

de specerijen mee!

40 dagen, dag 39

echt waar, dit was de zoon van God

en ik besefte het niet tot

ik met de 'flow' van 't volk meeging

en ik hem aan dit vloekhout hing

maar nu? wat komt er nog van mij?

mijn leven is met hem voorbij...

ja amen, dit was God de zoon

en ook mijn mond was vol van hoon

ook ik heb hem bespuugt bespot

ook ik deed mee aan een hels complot.

o Eeuwige die alles ziet:

ik wist het niet! ik wist het niet!

...maar...

als Hij de zoon was, ..

...dan...was God zijn Vader...

en...hij zei toch...

Vader vergeef hun want ze weten niet wat ze doen!

Dan is er dus vergeving...

ook voor mij!!!

Waarlijk dit was de zoon van God

hij redt mij van een bitter lot

Hij voedt mij op, wijst mij terecht

maar zijn vergeving is wél echt!

Ook ik mag komen voor Gods troon

dankzij het werk van God de Zoon!

40 dagen, dag 38

Nu is het grote werk gedaan

en gaan de poorten van Gods rijk 

voor mensen open, wagenwijd

en kunnen ze weer binnengaan

Maar hij die glansrijk overwon

is eersteling op t grote feest

en hij beveelt zijn mensengeest

aan God met wie dit plan begon

straks zaait men nog het eeuwig zaad:

het lichaam dat de dood ingaat

wordt het eerste dat de dood verslaat!

er komt een einde aan het Kwaad.

Hij arriveert in 't Vaderland

en als geslacht staat voor de troon

een levend lam, Gods eigen zoon

...Hij heeft de moordenaar bij de hand!

40 dagen, dag 37

Mijn Heer ik heb weer kwaad gedacht

Het is VOLBRACHT!

Mijn onvermogen grijpt me aan

Het is VOLDAAN!

Ik deed wéér niet wat u me vroeg

Dit was GENOEG!

Ik heb in eerbied steeds gefaald

Er is BETAALD!

Mijn God wat hebt u veel geduld

Er is Géén SCHULD!!

Jij bent mijn kind

Mijn kostbaar kind

in wie Ik nu geen schuld meer vind

geef mij die helse, zware vracht:

want kind het is nu écht volbracht!

Ik kijk naar jou en zie míjn merk

Ik zie mijn kracht in jou  aan t werk

Ik zie mijn plan en t resultaat

En Ik zie hoe het verder gaat!

Nog even, nog een korte tijd

dan breng Ik jou in heerlijkheid

dan mag je zijn waar Ik nu ben

dan mag je kennen zoals Ik ken

Maar nu nog niet, nog niet vandaag

je moet nog doen wat Ik je vraag:

vertel dit goede nieuws niet zacht

maar roep het uit:

HET IS VOLBRACHT!!

40 dagen, dag 36

Kijk! Daar hang jij,

dat is je eigen schuld!

zie je de spijkers die je hand doorboren?

Je mag niet meer bij God de vader horen

want wat jij doet heeft hem met toorn vervuld!



Je kon niet doen waarvoor Hij je eens maakte

Je zocht jezelf in alles wat je deed

het deed je niets als dat zijn liefde raakte

of als een ander door jouw daden leed.



De aarde bracht slechts dorens voort dat weet je

en God de Vader klemt ze om jouw hoofd

Zijn eindeloze liefde die vergeet je

omdat je enkel in jezelf geloofd



.....

maar plotseling weergalmt wat Jezus zei:

Mijn God mijn God waarom verlaat u MIJ?

.....



Jij hangt daar niet, al heb je het verdiend

zie je die spijkers die zijn hand doorboren?

heb je die dorens om zijn hoofd gezien

kun je het kraaien van de haan nog horen?



Jij de verrader staat hier op de grond

met beide benen! Zeker van het leven!

al heb je gedragen als een hond

Hij wil je toch een nieuwe toekomst geven



Mijn God hier zak ik huilend aan uw kruis

maak mij een nieuwe schepping, breng mij thuis.

40 dagen, dag 35

Denk aan mij

daar in die andere wereld

waar geen verdriet is

geen angst en geen pijn

waar mensen niet meer

vermoorden en haten

denk aan mij

als u daar straks zult zijn

U bent de kroonprins.

Die andere wereld 

is waar u voor kwam

en waar u voor sterft.

Denk aan mij dan

als u straks het leven

en tegelijk ook uw koningschap erft.

Wees maar niet bang

want vandaag mag je meegaan

wij zien elkaar aan die andere kant

ieder die mij zal belijden als koning

mag met me mee naar dat vaderland.

40 dagen, dag 34

ik heb dorst

zoals een hert naar water smacht

ik heb dorst

naar licht in een te lange nacht

ik heb dorst

Naar Gods nabijheid die mij redt

ik heb dorst 

naar vrienden voor mij in gebed

ik heb dorst

naar eindelijk gerechtigheid

ik heb dorst

naar mensen vol berouw en spijt

maar in mijn dorst geven ze zure wijn

alsof die lessen kan..het doet zo'n pijn!

40 dagen, dag 33

vader vergeef die mensen hier

ze hebben geen idee

ze schreeuwen en ze spotten maar

doen met de massa mee

als schapen zonder herder zijn ze

dolend in het rond

zonder te weten waarnaar toe

en zonder vaste grond

Nog even en de duisternis

hangt dreigend om hen heen

dan zullen ze het weten Heer

U liet uw zoon alleen

Vader vergeef de mensen nu

ze hebben geen idee

hoe ze tekeer gaan tegen u

met de grote vijand mee

O Jezus Christus heb geduld

U die de toorn verdroeg

want u betaalde voor de schuld

uw offer was genoeg

Nog even en u komt terug

in macht en majesteit

maar tot die grote dag is er

voor wie er wil nog tijd!

Ben jij misschien ver afgedwaald?

en weet je niet waarheen

Bij God is er weer richting

want Hij laat jou nóóit alleen!

40 dagen, dag 32

Mijn zoon, mijn zoon

waarom verlaat je mij?

Je was toch de messias, de beloofde?

De engel heeft het zelf gezegd aan mij..

hoe kan het toch dat ik het steeds geloofde?

Mijn zoon, mijn zoon

kom alsjeblieft eraf!

Ik houd van jou, gebruik je superkrachten!

straks sterf je nog, straks lig je in een graf,

wat komt er dan terecht van je gedachten?

Mijn zoon, mijn zoon

ik smeek je, blijf bij mij

ik kan je niet zien sterven als vervloekte

ik snap je niet, ik kan er niet meer bij

na de vooruitgang die je laatst nog boekte

je was de nieuwe koning..

jij mijn zoon..

ze spotten en ze spugen nu

die hoon...

O lieve moeder

lieve zwakke mens

ik voel je lijden

en het schrijnt intens

nee nu begrijp je niet wat er gebeurt

je ziet iets wat je moederhart verscheurt

Kijk, naast je, deze zoon zal voor je zorgen

Hij geeft je onderdak bij hem ben je geborgen

Nog even en je zúlt de koning zijn!

Dwars door de dood zal God zijn Woord bewaren

Je was mijn zoon dat was je al die jaren

Mijn God, mijn God, wat kwam u dicht bij mij!

40 dagen, dag 31

(Math. 27:1-5)

Mijn hebzucht heeft mij blind gemaakt

ik heb mijn geest gesust

gezegd dat ik hem eren zou

maar hem gedag gekust

ik ben een stommeling geweest

ook ík liet hem alleen

ik hoor nog steeds wat hij laatst zei

..dat van die molensteen!

Ik breng 't vervloekte geld weer terug

ik moet er nu van af!

Mijn arrogante egoïsme

wordt mijn vriend zijn graf!

Toch kan die man mijn God niet zijn

al heeft hij niets gedaan

want welke god zou hier zichzelf

op aarde laten slaan!

Ik ben gevangen, radeloos

mijn leven is verloren

ik wilde dat ik dood zou zijn

of zelfs nooit was geboren

Dit is het einde. 't is niet af...

toch kies ik nu

ik kies mijn graf!

40 dagen, dag 30

Ik met mijn grote mond altijd!

Nu heb ik het gedáán...
altijd maar weer de stoerste zijn
en met mijn mond vooraan!

Ik kan wel janken van berouw

als ik in zijn ogen kijk:
terwijl ik hier voor jóu stilzwijg
haal jij mij door het slijk?!

Hij wist al dat ik dat zou doen

Hij had het al voorspeld
en ik, ik dacht heel arrogant:
ik niet, ik ben een held!

Ik dacht steeds dat ik beter was

veel beter dan de rest
maar hij toonde mijn ware zelf
in de ultieme test

verdraaid! De Haan

Nu kraait de haan...
nu val ik door de mand.
Ook jij hebt redding nodig man
ook jij kiest niet mijn kant!

Ik heb uw redding nodig Heer

al is het onverdiend

Heb je berouw? kom dan maar weer!

Dan ben ik jóu tot vriend!