tactiek van de vijand (deel 2)

Met sommige dingen in onze cultuur lopen we veel meer gevaar dan we denken. In onze taal zit zelfs een spreekwoord dat rechtstreeks verwoord hoe de tactiek is van Gods vijand.
Wat hij ons graag wil laten geloven, maar wat gewoon leugenachtig is.

Het doel heiligt de middelen.

O ja? Heiligt het doel écht de middelen? Wanneer je bijvoorbeeld moet liegen om iemand te kunnen verrassen. Je wilt echt niet dat diegene weet dat je een verrassing hebt gepland en als er vragen worden bedacht heb je er maar zó een leugen uitgegooid.
Het líjkt compleet onschuldig. Je weet immers dat je over een poosje zult kunnen vertellen dat het niet waar was. Maar er worden dingen in gang gezet. Gevolgen die minder fijn zijn als je dacht.

Stel dat je die leugen geloofwaardig hebt verteld. Voelt dat goed? Nee, want degene van wie je houd denkt iets anders dan hoe het écht zit en geloofd je op je woord..terwijl je geen waarheid spreekt. Je geweten zegt snel dat je straks alles uit kunt leggen, maar tóch.
Die ander is verrast om te merken dat je iets voor hem/haar hebt gedaan. Maar tjonge wat kon jij goed liegen.. beetje te goed,...zou je dat vaker doen? Misschien lieg je anders ook wel eens en trap ik daar dan ook in.

Ik kies expres een voorbeeld dat iedereen zich voor kan stellen. Een voorbeeld waar je echt geen kwaad in ziet. Maar hoelang houd je de leugen vol? En als er vragen komen, hoeveel leugens komen er dan bij?

Satan wil graag dat wij denken dat er veel meer mag wanneer het doel okee is.
Mag je stelen van de rijken om de armen te helpen (Robin Hood)? Mag je je kinderen een hele dag voor de tv zetten, omdat ze dan rustig en stil zijn en je geen last van ze hebt?
Mag je boeken lezen waarin Gods naam gelasterd wordt (omdat het een enorm spannend boek is en je daar gewoon "overheen" kan lezen. (zogenaamd dan)), zodat je weet hoe het afloopt?
Mag je een inbreker zo hard slaan dat hij bezwijkt, om je huis te verdedigen?

Heiligt het doel de middelen? Nee. Als de middelen fout zijn, blijven ze fout. Iedereen voelt dat vanbinnen.
Dat is wanneer het woordje  "eigenlijk" een rol gaat spelen. "eigenlijk is het fout, maar...."

God wil dat wij mensen zijn uit één stuk. Recht door zee. Betrouwbaar in denken en doen.
En als onze Nederlandse spreekwoorden iets anders zeggen...dan zijn ze onwaar.

Tactiek: infiltreer en verander van binnenuit.

wil je het eerste deel lezen van "tactiek van de vijand" klik dan hier.

vrouw zijn (2)

Een vrouw naar Gods hart, zo besloot ik mijn vorige blog.
Dat wil ik graag zijn. Heel graag. Maar diep in mijn hart is er zó'n grote onzekerheid of ik dat wel kan zijn.
Hij is zó groot, en ik ben zo klein. Mijn falen, mijn onvermogen...ik kan nooit bij Hem komen.

En dan is er nog die andere kwestie. Ik ben een vrouw. Werkt God wel met vrouwen? Ja, als hulp naast mannen die Hij kiest, maar ook met vrouwen alleen?
Twijfel, terwijl ik best beter kan weten. Hij werkte via vrouwen om zijn Zoon geboren te laten worden. En dat waren nou niet echt vrouwen waar je menselijkerwijs u tegen zegt.  Rachab de hoer uit Jericho, Ruth de Moabitische, Tamar die haar eigen schoonvader verleidde, Batseba de overspelige...

En dan zit daar in een achteraf dorpje een huivrouwtje met weinig ervaring. In elk geval minder ervaring met de wereld dan grote politici, of hoogopgeleide rechters, filosofen, of wat voor kundigen dan ook.
Geen baan, geen mogelijkheden om die op korte termijn te krijgen...
Er is iemand die heel veel lol heeft in die twijfel van mij. Dat is Satan. Hij vindt het prachtig als ik met zulke ogen naar mezelf kijk. Zie je, je gaat het niet redden. Blijf maar gewoon ver bij God vandaan, wat moet Hij nou met zo'n onbenul als jij? of hij fluistert: Draag vrucht, draag vrucht, nog harder, nog beter, is dat alles wat je kan? Nou dat is niet genoeg in Gods ogen.
Richt je op de dingen die boven zijn! (col 3:1) Klinkt de tegenstem. En wanneer je dat doet..
Moge de God van onze Here Jezus Christus, de Vader van alle luister, u een geest van inzicht schenken in wat geopenbaard is, opdat u Hem zult kennen. (efeze.1:17)
Okee, inzicht dus in wat geopenbaard is. De Bijbel dus open, opdat ik Hem zal kennen. Die God waarover ik van alles bedenk, heeft zelf laten weten hoe het zit. Ik hoef zijn gedachten niet in te vullen. Ik mag ze gewoon lezen in zijn woord.
En wat zegt Hij daar dan? De ogen van de Here gaan over de hele aarde om krachtig bij te staan, hem wiens hart volkomen naar Hem uitgaat. Is dat zo? Gaat mijn hart volkomen naar Hem uit? Dan ben ik welkom in zijn woning. Hij zal zich vooroverbuigen om elke fluistering van mijn lippen goed te kunnen verstaan en Hij zal mij krachtig bijstaan!
Als mijn hart naar hem uitgaat, ben ik een vrouw naar zijn hart. Dan geeft het niet dat ik een vrouw ben. De kleur van mijn huid kan Hem niets schelen, mijn leerprestaties gelden als waardeloos.
Het gaat om je hart. God is een God van de kern. Van hart tot hart.
Is mijn hart niet in orde (in de zin dat daar allerlei verkeerde gedachten huizen die tot daden kunnen leiden). Niemand zal het zien, dan Hij alleen. Hij ziet het hart aan. Is dat een hart van steen? Dan wil Hij dat hart verwisselen voor een hart van vlees en bloed.
Dankzij Jezus Christus die zijn hele hart gaf. De Geest die in hem was, mag nu in mijn hart wonen. Mij van binnenuit veranderen. Zodat er geen haat in leeft maar liefde. Geen ontevredenheid maar blijdschap. Geen strijd maar vrede. Geen jaloezie maar goedheid. Geen egoïsme maar trouw. Geen ongedurigheid maar geduld. Geen oordeel maar vriendelijkheid. Geen hardheid maar warmte. Geen belerendheid maar vriendelijkheid.
Het zijn geen grote daden die zorgen dat je een vrouw bent naar Gods hart. Het is de gesteldheid van je hart. Is het voor Hém dat hart? Dan zit het goed.

dansje in het bos..

Vrouw zijn

Soms ben ik wel eens jaloers op mijn man. Hij is een heel evenwichtig, geduldig en nuchter iemand. Ik daarentegen ben vaak een speelbal van mijn eigen wisselende stemmingen, ik ben bepaald niet geduldig te noemen en zo gevoelig dat het wel eens té is.
Bovendien is hij nooit ongesteld en heeft hij een baan waarvan hij, ondanks lastige kwesties, enorm zijn ei in kwijt kan. Hij slaapt als hij zijn hoofd op zijn kussen legt en voelt totaal geen drang om een machtsstrijd met onze kinderen aan te gaan. Hij heeft geen last van wat een "ander wel niet zal vinden", en zit lekker in zijn vel. Hij is tevreden met zijn leven, met hoe hij eruit ziet, met wat hij heeft bereikt, met zijn talenten...

Ik denk dat ik vooral jaloers ben op die tevredenheid van hem. Ik ben er jaloers op, en tegelijk ergert het me ook. Want het lijkt zo gemakkelijk te gaan...té gemakkelijk.

Ik merk ook dat ik daarom de neiging heb om hem dingen te verwijten die zijn schuld niet eens zijn.
Dan hoor ik mezelf tegen hem zeggen: "jij bent niet op je negentiende getrouwd! Jij woont nog steeds dichtbij je eigen familie! Jij hebt geen last van PMS! Jij kunt je lekker ziek melden, wanneer je koorts heb, terwijl ik nog steeds bibberend op het schoolplein moet staan!" enz. enz.

Wat is er toch aan de hand met mij? Waarom kan ik niet gewoon blij zijn, en dankbaar, en vooral tevreden!
Het heeft allemaal te maken met het aangeven en stellen van je grenzen. Dat heb ik al zo lang niet gedaan dat ik niet eens weet of ik het ooit wél heb gedaan.
Helaas ken ik meer vrouwen die daar last van hebben. Vrouw-zijn is niet heel makkelijk. wij zijn van nature pleasers. Wij willen graag dat iedereen ons: knap, lief, zorgzaam, spontaan, creatief, hardwerkend, en ontspannen vind. Bovendien hebben we die eis niet alleen voor onszelf maar ook voor alle andere vrouwen om ons heen. Wij beoordelen elkaar voortdurend om onszelf in te kunnen schalen. "Zijn wij beter, of moeten we nóg meer ons best doen?"

De grote vraag is niet of je lief bent, of knap, of zorgzaam of spontaan...
De grote vraag is niet wat je hebt, wat je aantrekt, in welke auto je rijd en hoeveel kinderen je hebt....
De grote vraag is niet wat je op tafel zet, hoe schoon je wc is, en of je merkkleding koopt voor je kinderen....

Dit is de grote vraag:
WIE BEN JIJ ALS GOD NAAR JE KIJKT?

De gene die je heeft bedacht en gemaakt. Denk je dat Hij het leuk vind als Hij jou heeft uitgerust met een enorm groot talent dat kookkunst heet, dat jij dan persé wilt kunnen tuinieren? Omdat je buurvrouw dat kan en zij er veel lof voor krijgt...

Hij, die zó oneindig creatief is dat Hij miljarden mensen bedenkt die ieder verschillend zijn, ziet teleurgesteld dat al die mensen op elkaar willen lijken. Ooit is er bedacht dat je slank moet zijn, witte en rechte tanden moet hebben en blond lang haar, lange benen, en lange wimpers. En dat is alleen nog maar het uiterlijk.
Dus rennen er mensen met massa's naar de orthodontist en verven ze hun haar, doen ze er extentions in, sporten we dat het een lieve lust is...
Wie dan nog steeds niet aan de eis kan voldoen is dom.
Een opgelegd juk. zó is onze schepper niet. Hij wil niet 100 jantjes en 200 pietjes.
Hij ziet jou. Jij verbaasd hem niet. Er is niets waarmee je Hem zou verbazen.

Ik kan het allemaal bedenken, opschrijven, en doorgeven. Maar wat een strijd om het me eigen te maken.
Steeds zit er weer dat juk op mijn schouders wat ik er zelf op leg, of een ander op me laat leggen...

God houd van je zoals je bent, maar Hij houdt teveel van je om je zó te laten.

Heer U doorgrond en kent mij..zie of er bij mij een heilloze weg is en leidt mij op de eeuwige weg.

WIE BEN JIJ ALS GOD NAAR JE KIJKT?
Kun jij echt Jezus aantrekken als een jas en net als Hij je richten op God in plaats van op jezelf?

Dan wordt je een vrouw naar Gods hart.

Ouderavond

man, 't is me het weekje wel. Tot nu toe ben ik alle avonden weg geweest in verband met zeer uitéénlopende afspraken.
Gister, na een hele dag hard ploeteren (we hebben de tent opgehaald, die stond nog immer in het vechtdal te wachten op een mooi weekend, maar helaas nu is het te koud) was het dan ouderavond op de school van onze kuikens.
En niet zomaar een ouderavond. De school is begonnen met de "kanjertraining". Dat is een training voor de sociaal emotionele ontwikkeling bij kinderen. Informatie kunt u vinden op http://www.kanjertraining.nl/ .

Heel interessant moet ik zeggen. Ze werken met 4 soorten gedrag. Dat noemen ze Petten. Zo heb je de witte pet, de zwarte, de rode en de gele. Iedere pet staat voor een bepaald soort gedrag.
Dat gedrag is ontstaan verschillende omstandigheden in het leven van een kind.
de kinderen krijgen een verhaal te horen over een jongetje dat op een dag een dorpje ontdekte tussen de struiken. Hij zag dat dorpje nog maar net of er kwamen vogels aan met een zwarte pet die hem begonnen ze pesten. "dit is ons dorp, jij hebt hier niets te zoeken, maak dat je weg komt, wij zijn hier de baas."  Toen kwamen er apen uit de rode huisjes, met een rode pet op en zij begonnen heel hard om die vogels te lachen: "Haha, zie je dat, wat die vogels doen? hahaha heel grappig, kijk eens hoe ze dat jongetje weg pesten." Het jongetje zag dat er ook gele en witte huisjes waren. Uit de witte huisjes kwamen twee tijgers met een trapje. Zij vertelden het jongetje dat er in de gele huisjes bange konijnen woonden. Die durfden niet naar buiten te komen, omdat ze altijd werden gepest door de zwarte petten en dat de rode petten daar dan om gingen lachen. Ze bleven dus veilig in hun huisjes. De tijgers waren dapper en hielpen graag iedereen.

Uiteindelijk bedankt het jongetje dan dat de bange konijnen hun gele pet af moeten zetten en een witte (zoéén als de tijgers hebben) op moeten zetten. Dat lukt, de konijnen gaan meer dingen durven. maar natuurlijk wordt dat niet gepikt door de zwarte en rode petten. Uiteindelijk moeten die dus ook een witte pet krijgen.

Ik vertel het natuurlijk na in mijn eigen woorden, maar ik hoop dat de strekking duidelijk is. Wij zijn samen in de klas, en we houden rekening met elkaars gevoelens. We mogen allemaal veilig zijn, zodat we kunnen laten zien wie we écht zijn.

Vanmorgen vroeg ik aan derde: "wat voor pet heb jij meestal op?" Ze wist het meteen: de gele! Ik ben een bang konijn, zei ze. Ik schudde mijn hoofd. nee hoor, schat, zei ik, jij bent diep van binnen een tijger, maar je voelt je soms een bang konijn en dan gedraag je je zo. Ze keek me aarzelend aan. Ze was daar nog niet zo zeker van. Zij, een tijger?? Ik vroeg:"wie is bij jullie in de klas de aller-belangrijkste? Wat vind jij? Ze twijfelde niet en zei: we zijn allemaal even belangrijk, er is niemand die het belangrijkste is."zie je wel?" zei ik, "jij bent een tijger, want jij weet hoe het zit."
De zon brak door in haar onzekere hartje.

Je mag stevig staan, met je hoofd omhoog. Jij bent net zo waardevol als ieder ander! God heeft jou uniek en met veel liefde gemaakt, en Hij heeft je oprecht lief!
Voor alle gele petten die dit lezen: wees niet bang! Voel dat je geliefd bent door je Maker.

woorden zinnen letters en meer van dat spul

ik heb net zo'n ongelooflijk leuke blog gelezen over woorden die mooi zijn, lekker smaken en vooral heel graag gebruikt willen worden, dat ik dacht: ik knal er ook een blog tegenaan. (klabaaam!!!)
Sommige woorden bestaan namelijk niet, terwijl ze het daar zelf absoluut niet mee eens zijn.
Daar wil ik graag wat aan veranderen.
Vroegah namelijk (dat schrijf ik zo omdat het zo klinkt als je het op de manier zegt die ik bedoel) was het al een grote hobby van me om dingen net even anders te zeggen. Dat heb ik overigens(ook zo'n leuk woord) niet van vreemden. zowel aan moederskant als aan vaderskant zit de over-taligheid in de familie. Enkele voorbeelden van mijzelf of familieleden? Komen ze!

* Als de deur op een kiertje staat, en langzaam open waait: "de deur lekt open"
* wanneer je ergens kriebelig van wordt: dan wordt je oelewoelig en fuselig!
* heeft iemand een dikke bos haar, zeg maar: té veel? Dat heet een wirimok.
* als je iets doet om te plagen, of tja gewoon omdat je het u.p.h. doet (uit pure hufterigheid)
* heet een leeuw in het engels een lion, dan is bij ons een meeuw een mion (spreek uit maaien)
* dus als paars "purple" is, is een laars een lurple en een kaars een kurple en een vaars een vurple
* als ik in mijn hoofd voortdurend aan het piekeren ben, dan jamaart het in mijn hoofd (komt van: ja, maar)

Momenteel ben ik een boek aan het schrijven. Niet één, wel 4 tegelijk, maar dat terzijde. In dat boek gebruik ik allerlei woorden die niet bestaan. Zoals xantaar en Malein  (dat zijn dan gebruiksvoorwerpen) maar ook plaatsnamen die niet bestaan enzo. Zó leuk om zelf een woord te verzinnen dat toch dezelfde gevoelswaarde heeft als woorden die allang erkend worden.

Hè, heerlijk gewoon. Woorden zijn gewoon bijzonderlijk en wonderachtig. En de taal en de liefde voor taal zijn onevenaarbaar.

in het Gronings is een lieve schat een "aaldoags theekopke"

Hebben jullie nog leuke woorden die graag zouden willen bestaan?

wie komt er hier eigenlijk allemaal?

Weet je wat niet leuk is? Dat ik heel vaak van alles op dit blog zet en er maar zo weinig respons op krijg. dat is balen. Dan denk ik: wat doe ik fout? Hoe krijg ik lezers? Hoe zorg ik dat mensen die het lezen ook echt even reageren.

Dus lieve lezer die mijn blog meestal leest, zet even een berichtje voor mij bij de reacties. 

Geen veren voor in mijn achterste, maar opbouwende kritiek zodat ik weet wat er van dit blog gevonden wordt.

want als het niet gelezen wordt kan ik er net zo goed weer mee stoppen, of niet?

Dus ben je hier?

Reageer dan voor deze ene keer.

een berichtje is als een klein kadootje 

spreek ik luister

Heer geef dat ik me open stel

zodat u echt kunt spreken

vaak denk ik: ach ik weet het wel

maar dat is niet gebleken

want iedere keer dat ik reageer

moet ik mijn gelijk weer halen

spreek nu alsnog dan luister ik

en zal ik het in daden vertalen