waar is je echtheid, je kwetsbaarheid, je aanhankelijkheid?
In een samenleving waar authenticiteit als een zeer belangrijke waarde wordt gezien, groeien mijn kinderen op. Iedereen roept het van de daken: "wees lekker jezelf" of "ze moeten me maar nemen zoals ik ben" en meer van dat soort leuzen.
Hoe vaker ik het hoor, hoe meer ik in de war raak. Want wat is tegenwoordig jezelf zijn? waar is de mens gebleven?
Heb je pijn? Dan ben je geen doorzetter. Ben je werkloos? Dan komt dat van je imago of leeftijd. Of je bent natuurlijk gewoon lui! Krijg je rimpeltjes? Ook daar is gewoon wat aan te doen. Peperdure cremepjes pretenderen een gladde en jonger uitziende huid. Gestrest? Yoga al geprobeerd? lekker naar het strand? oeh,,eerst de sportschool en een goede bikini-wax. Lage schoolresultaten? gewoon weinig in je mars. Of je bent alweer lui.
Overal zie je gejaagde en afgepeigerde mensen. De andere helft laat botox spuiten, zodat ze 's avonds door kunnen halen en er toch uitgerust eruitzien als ze 's morgens om 8 uur op het werk moeten zijn. Niemand kan zien dat ze moe zijn, ideaal!
De zonnebankbruine gezichten met opgespoten lippen zijn al lang geen uitzondering meer. want "je wil er wel een beetje goed uitzien, toch?".
Waar je mee omgaat, daar wordt je mee besmet, is een gezegde. Hoe meer deze dingen voor komen, hoe meer mijn kinderen denken dat het dus normaal is om je te verstoppen, en dan te roepen dat je je steeds beter in je vel voelt. Hoe volmaakter mensen het willen, hoe onvolmaakter het wordt. Onnatuurlijk, onecht, ongekend ben je dan.
Met drie puberdochters in huis en één die er straks nog achteraan komt, maak ik me ernstige zorgen als christen moeder. Hoe kan ik in mijn ééntje op tegen de hele cultuur van ijdelheid en leugens?
Mijn dochters staan voor de spiegel te draaien en zeggen vervolgens met een zucht: ik wou dat ik er zo uitzag als..( en dan volgt een naam). Wat??? Waarom in vredes naam. Ze zijn prachtig!
De oudste durft niet te zwemmen, want stel je voor dat er ergens nog een schaamhaar zichtbaar is.
De tweede vraagt voortdurend of ze er wel goed uitziet...
Het internet staat vol met vloggers. schreeuwend om aandacht, maar vooral om volgers. Want hoe meer volgers hoe beter je bent gelukt als mens.
En al het bovenstaande komt maar van één ding: Verlangen om geliefd en gekend te zijn.
en daarmee gelijk de angst om dat niet te zijn.
Maar wat als je gewoon mag weten dát je geliefd bent en gekend wordt. Door een volmaakte LIEFDE en een volmaakt KENNEN. namelijk door degene die je heeft bedacht, ontworpen, liefdevol geweven in de schoot van je moeder.
Hoe moet de mens tegenwoordig de zachte fluistering van Vaders liefde verstaan, wanneer hij het constant overschreeuwd met "zie mij, houd van mij"
Met al zijn pogingen het leven leuker en beter te maken, komt de mens steeds verder weg van de enige manier om dat te doen. Luisteren naar Vader. Bij Hem op schoot, in zijn sterke armen ervaren dat je écht geliefd bent. En volledig gekend. Juist met ál je tekortkomingen, en al je falen. Met ál je geploeter om iemand te zijn, zegt Hij: je bént allang iemand. Uniek, bijzonder.. Maar door je eigen eigenwijsheid takel je af. Kóm met mij mee: ik maak je volmaakt gelukkig.
Ik moet er van zuchten, want ook ikzelf ben zo beïnvloedbaar. Wanneer gaan we ons concentreren op wat échte, onvoorwaardelijke liefde betekent? Concentreer je vandaag! Wees wakker voor alle misleiding en ontmasker die in je gedachten.
