Pagina's

zaterdag 5 maart 2016

chronisch ziek z..... je mond houden!

Ik lijd...
is dat leuk om te zeggen? nee.
Is het waar? Ja
is het moeilijk om te lezen?
vast wel...

Chronisch ziek zijn is één van de moeilijkste dingen voor mij om over te schrijven. Het neemt een enorm deel van mijn leven in beslag, maar het maakt niet wie ik ben. En als ik iets niet wil is dat mensen mij gaan zien als een zielepiet. Welnee, zielig ben ik niet, maar moeilijk heb ik het wel.
Moeilijk om te zien dat anderen het moeilijk vinden om mij te zien.
Ja ik lijd. Ik lijd pijn, ik lijd verdriet, ik lijd aan het leven. En over het algemeen kunnen we er met zijn allen niet zo goed tegen. We willen ons niet onmachtig voelen, we willen niet geconfronteerd worden met on-mogelijkheden. We willen het hebben over de leuke dingen van het leven.
En daarom lijd ik aan iets dat nog veel slopender is. Ik lijd aan mijn mond houden.

Chronisch je mond houden is iets wat mensen opvreet aan de binnenkant. Waarom ik het dan doe? Om mijzelf te beschermen. Ik wil het kleine meisje van binnen beschermen tegen onbegrip. Want onbegrip kost energie, en energie is er al zo weinig. Onbegrip doet pijn, en pijn is er al zo veel.

ooit hoorde ik een wijs iemand opmerken dat ik best mag vertellen wat ik nodig heb om dit te kunnen volhouden. Maar van binnen weet ik bijna zeker dat het zo weinig gaat uitmaken als ik dat allemaal ga uitspreken. Het is zo makkelijk om iets te vinden over iets wat je niet kent.

Daarom schrijf ik maar weer een blog. Met twee doelen. Drie dingen die jullie NOOIT mogen zeggen tegen iemand met een chronische ziekte, en drie dingen die je je zo af en toe MOET REALISEREN.

Zeg dit nooit:

"kom op, positief blijven he? van negativiteit wordt niemand beter" 
op het moment dat ik mijn grens aangeef, ben ik er waarschijnlijk al ver over. Dus wanneer jij denkt dat ik me aanstel, heb ik me juist al een poosje te groot gehouden!! Stop is stop.

"denk aan je kinderen"
dit voelt voor mij als een steek onder water. Ik heb al miljoen keer bedacht hoe het voor de kinderen moet zijn om met een moeder op te groeien die nooit wat kan, en vaak huilend op de bank ligt. En elk beetje energie dat ik heb besteed ik aan hen!

"we zijn allemaal wel eens moe"
het verschil tussen moe en moe is enorm. Geloof me als ik zeg dat ik deze vermoeidheid mijn ergste vijand niet toewens.


Realiseer je zo af en toe:
* wat een wonder dat mijn lichaam functioneert zoals dat moet.
* waar ben ik goed in, en wie kan ik daarmee van dienst zijn?
* voor wie kan ik vandaag bidden?


Misschien dat ik op deze manier een paar mensen heb kunnen helpen. En ken je iemand die chronisch ziek is, vertel die gene dat hoe dapper hij/zij is. Nee, geen aansteller, maar een dappere strijder.

Ik ga leren om NIET mijn mond te houden, want ik ben Gods lieve dochter, waardevol de moeite waard om naar te luisteren. En God is mijn rechter.



12 opmerkingen:

  1. Moedig om dit op te schrijven en voor velen een verademing dat het op schrift staat...liefs van mij

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Stoere sterke vrouw, prachtige en helaas herkenbare blog weer! Laat je nooit, maar dan ook echt nooit de mond snoeren door inbegrip! Liefs, Rianne

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Stoere sterke vrouw, prachtige en helaas herkenbare blog weer! Laat je nooit, maar dan ook echt nooit de mond snoeren door inbegrip! Liefs, Rianne

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi blog met een sterk einde. Niemand bepaalt jouw waarde, behalve God zelf. (...en goed dat je wat cliché's tekkelt)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Lieve Loïs,
    wat mooi blog, omdat je gewoon zegt hoe het is. En het is voor mensen die zelf niet chronisch ziek zijn, zo moeilijk om te begrijpen hoe het echt met je is.
    Wat ik inmiddels heb geleerd is dat het zo belangrijk is om als buitenstaander, gewoon te accepteren hoe de situatie is. Dat iemand die chronisch ziek is de ene keer iets niet kan, maar een andere keer misschien wel.
    Je levert sowieso elke dag een ongelofelijk prestatie door de dag weer door te komen ... en (bijna) niemand die dat ziet.
    Heel veel waardering en respect daarom, voor dit blog waarin je zo open en eerlijk bent.
    Ik hoop zo dat meer mensen het gaan willen snappen wat je hier hebt geschreven.
    Want met het willen snappen, ben je al op de helft...

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Onze buurvrouw heeft ook chronische aandoeningen, oa mbt haar longen. Ik wist het wel, maar toch, als gezond mens, had ik nooit zo'n besef van wat voor impact dat kan hebben. Toen had ze eens iets gedeeld op fb, en toen ik wat doorklikte kwam ik een verhaal tegen over de zgn 'lepeltheorie', je kent het misschien wel, en anders moet je het zeker eens lezen.
    Ik heb het hier gelezen: http://www.lisanneleeft.nl/de-lepel-theorie-zo-is-het-om-chronisch-ziek-te-zijn/
    Met ontroering heb ik het doorgelezen, en sindsdien kan ik me veel beter indenken mbt de keuzes die ze soms (moet) maken.
    We hebben ook een vriend die lichamelijk veel minder kan, en omdat het aan de buitenkant niet te zien is, verkijk je je er soms zo op.
    Dat verhaal heeft me echt geholpen, en je leert op een andere manier naar iemand/de aandoening kijken en omgaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Je sluit je blog zo mooi af. Dank je wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. AMEN ja AMEN.
    laten we hopen dat steeds meer "gezonde" mensen dit beter gaan begrijpen. Ik weet echt als geen ander wat chronisch ziek-zijn en pijn in de praktijk betekent. En oh die allesovertreffende pijn van onbegrip.. al zo vele jaren. .. :(
    Positief blijven hè -- er bestaat misschien geen negatievere opmerking dan die..

    Loïs, DANK. In Hem maar ook in onze pijn verbonden. -hans

    BeantwoordenVerwijderen
  9. AMEN ja AMEN.
    laten we hopen dat steeds meer "gezonde" mensen dit beter gaan begrijpen. Ik weet echt als geen ander wat chronisch ziek-zijn en pijn in de praktijk betekent. En oh die allesovertreffende pijn van onbegrip.. al zo vele jaren. .. :(
    Positief blijven hè -- er bestaat misschien geen negatievere opmerking dan die..

    Loïs, DANK. In Hem maar ook in onze pijn verbonden. -hans

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik kwam je blog tegen op ChristelijkeWebloggers:). Mooi stukje dit! Zo vreselijk herkenbaar...

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn als je een reactie achterlaat, ik ben heel benieuwd naar jullie mening , ervaring en kritiek. het wordt gewaardeerd!!